Krachtige wildfond van geroosterde wildbotten
Welke spullen heb je nodig
- Bakplaat of braadslede
- Grote soeppan
- Keukenmes
- Oven
- Schuimspaan
- Snijplank
- Soepopscheplepel
Wat gaat er in
- 2 kg wildbotten van hert, haas of ander haarwild
- 1 ui grote en grof gesneden
- 2 wortels middelgrote en grof gesneden
- 2 stengels bleekselderij grof gesneden
- 1 el jeneverbessen licht gekneusd
- 1 tl peperkorrels zwart en licht gekneusd
- 2 el bessengelei van rode bessen
- 1 teentje knoflook gekneusd
- 1 takje tijm vers
- 1 blaadje laurier
- 4 liter water koud
Hoe moet je het maken
- Verwarm de oven voor op 220 °C boven- en onderwarmte. Gebruik een grote, stevige braadslede waarin de wildbotten zoveel mogelijk in één laag kunnen liggen.
- Controleer de wildbotten op eventuele losse botsplinters. Laat grote botten bij voorkeur vooraf door de poelier of slager in kleinere stukken verdelen. Zelf met een keukenmes op botten inhakken is geen goed idee.
- Verdeel de wildbotten over de braadslede en plaats deze in het midden van de voorverwarmde oven.
- Rooster de botten ongeveer 35 tot 45 minuten, totdat ze rondom diep goudbruin zijn. Schep ze halverwege voorzichtig om. Laat ze niet zwart worden, want verbrande botten geven de fond een onaangenaam bittere smaak.
- Pel ondertussen de ui en snijd deze in grove stukken. Schil de wortels en snijd ze samen met de bleekselderij in stukken. Pel en kneus de knoflook.
- Voeg de ui, wortels en bleekselderij tijdens de laatste 15 tot 20 minuten van het roosteren toe aan de braadslede. Schep de groenten voorzichtig tussen de botten, zodat ook deze lichtbruin kleuren.
- Verdeel tijdens de laatste 5 minuten de rode bessengelei over de botten en groenten. Schep alles voorzichtig om. De gelei mag licht karamelliseren, maar niet verbranden.
- Haal de braadslede uit de oven en schep de geroosterde botten en groenten over in een grote soeppan.
- Schenk een kleine hoeveelheid van het koude water in de nog warme braadslede en roer de bruine aanbaksels voorzichtig los met een houten lepel. Voeg dit smaakvolle vocht toe aan de soeppan.
- Voeg de gekneusde jeneverbessen, zwarte peperkorrels, knoflook, tijm en laurier toe.
- Schenk de rest van het koude water erbij, zodat de botten en groenten net onderstaan. Voeg indien nodig een kleine hoeveelheid extra water toe.
- Verwarm de pan langzaam totdat het water bijna kookt. Schep het schuim en overtollige vet dat aan de oppervlakte verschijnt zorgvuldig weg met een schuimspaan.
- Zet het vuur laag en laat de fond ongeveer 4 uur heel zachtjes trekken. De vloeistof mag slechts af en toe een klein belletje laten zien. Een goede wildfond houdt niet van haast, maar gelukkig hoef je er ook geen vier uur naast te blijven staan.
- Controleer regelmatig of de botten voldoende onderstaan. Voeg zo nodig een beetje heet water toe en verwijder overtollig schuim of vet.
- Haal de pan na 4 uur van het vuur. Verwijder de grootste botten en groenten met een schuimspaan.
- Schenk de fond voorzichtig door een fijne zeef in een schone pan. Gebruik eventueel een vochtige kaasdoek voor een extra helder resultaat. Druk de groenten niet uit, omdat dit de fond troebel kan maken.
- Laat de gezeefde fond indien gewenst nog 20 tot 30 minuten zachtjes inkoken voor een krachtigere smaak. Voeg geen zout toe, omdat de fond later vaak verder wordt ingekookt voor sauzen.
- Koel de wildfond zo snel mogelijk terug door de pan in een koudwaterbad te zetten of de fond over kleinere bakjes te verdelen.
- Bewaar de afgekoelde fond afgedekt maximaal 2 dagen in de koelkast bij 4 °C of vries deze in kleine porties in.
- Gebruik de wildfond als basis voor wildsauzen, stoofgerechten, ragouts of een krachtige wildsoep.
Extra tips, wijnadvies, & variaties
Serveeradvies
Gebruik deze krachtige wildfond als basis voor een rijke wildsaus bij hertenbiefstuk, hazenrug of wildzwijngebraad. Ook in een langzaam gegaarde stoofpot zorgt de fond voor extra diepgang. Voor een feestelijk diner kun je de fond inkoken en verwerken in een saus met rode wijn, paddenstoelen of een beetje rode bessengelei. Vooral tijdens Kerstmis en Oud & Nieuw is een zelfgemaakte wildfond een waardevolle basis voor bijzondere gerechten. Ook als uitgangspunt voor een krachtige wildsoep is deze fond uitstekend geschikt.Variaties
Gebruik uitsluitend hertenbotten voor een relatief verfijnde wildsmaak of combineer verschillende soorten haarwild voor een krachtiger resultaat. Voeg tijdens het trekken eventueel een stukje knolselderij, enkele peterseliestelen of een klein beetje rozemarijn toe. Voor een donkerdere fond kun je een eetlepel tomatenpuree met de groenten meeroosteren. Een scheutje droge rode wijn bij het losmaken van de aanbaksels geeft extra diepgang. Wil je een geconcentreerde fond voor sauzen, kook de gezeefde vloeistof dan voorzichtig verder in. Voeg pas zout toe wanneer je het uiteindelijke gerecht bereidt.Wijnadvies
Wildfond wordt meestal verwerkt in een saus of stoofgerecht en niet rechtstreeks met wijn geserveerd. Bij een gerecht van hert of haas met deze fond past een elegante Pinot Noir met verfijnde fruittonen en zachte tannines. Voor een krachtiger gerecht van wild zwijn is een kruidige Côtes-du-Rhône een mooie keuze. De aardse en kruidige aroma’s sluiten goed aan bij de jeneverbessen en de geroosterde wildbotten. Stem de wijn vooral af op het vlees en de uiteindelijke saus.————————————————————————————————–
Zelfgemaakte wildfond: de basis van een krachtige wildsaus
Een goede wildfond vormt de smaakvolle basis van talloze klassieke wildgerechten. Door botten van hert, haas of ander haarwild eerst zorgvuldig te roosteren en daarna langzaam te laten trekken met groenten en kruiden, ontstaat een donkerbruine, aromatische vloeistof met veel diepgang. Deze geconcentreerde bereiding is bijzonder geschikt voor het maken van rijke sauzen, hartige stoofgerechten en feestelijke vleesbereidingen.
Het maken van fond is een klassieke techniek uit de professionele keuken. Vooral in Frankrijk vormt fond de basis van veel traditionele sauzen. Het Franse woord fond verwijst naar de basis of het fundament van een gerecht. Ook in Nederland wordt wildfond gebruikt bij gerechten met hert, haas en wild zwijn. Deze bereidingswijze is daarom niet aan één land gebonden, maar maakt deel uit van een bredere Europese kooktraditie.
Het verschil tussen een gewone bouillon en een fond zit vooral in het beoogde gebruik. Een bouillon wordt vaak direct als soep geserveerd, terwijl een fond doorgaans bedoeld is als smaakvolle basis voor verdere bereidingen. Door de wildbotten eerst te roosteren, krijgt deze fond een diepere kleur en een krachtiger aroma.
Waarom geroosterde wildbotten zoveel smaak geven
Het belangrijkste onderdeel van deze wildfond is het zorgvuldig roosteren van de botten. Tijdens het roosteren ontstaan door bruiningsreacties nieuwe geur- en smaakstoffen. Deze geven de fond zijn karakteristieke donkere kleur en volle smaak. Het is belangrijk dat de botten mooi bruin worden zonder te verbranden. Zwarte, verbrande delen kunnen namelijk een bittere smaak veroorzaken die later moeilijk te corrigeren is.
De groenten worden tijdens het laatste deel van het roosteren toegevoegd. Ui, wortel en bleekselderij vormen samen een klassieke aromatische basis die ook wel mirepoix wordt genoemd. De wortel geeft een lichte zoetheid, de ui zorgt voor hartigheid en de bleekselderij voegt een frisse, kruidige ondertoon toe.
De rode bessengelei geeft een subtiel fruitig accent dat goed aansluit bij de uitgesproken smaak van wild. Jeneverbessen versterken het karakteristieke wildaroma, terwijl tijm, laurier en knoflook de fond extra diepgang geven. Gebruik de kruiden met mate, zodat ze de smaak van de wildbotten ondersteunen in plaats van overheersen.
Na het roosteren worden de botten en groenten overgebracht naar een grote soeppan. Door de aanbaksels in de braadslede los te maken met een beetje water, gaan ook deze smaakvolle bestanddelen mee in de fond. Vervolgens wordt alles langzaam verwarmd en ongeveer vier uur zachtjes getrokken.
Wildfond bewaren en gebruiken in feestelijke gerechten
Een zelfgemaakte wildfond is bijzonder veelzijdig. Gebruik hem als basis voor een klassieke wildsaus bij hertenbiefstuk, als smaakmaker in een langzaam gegaarde stoofpot of als uitgangspunt voor een krachtige soep. Vooral tijdens de herfst en winter komen de diepe, aardse smaken goed tot hun recht.
Voor een uitgebreid kerstdiner kun je de fond enkele dagen van tevoren bereiden en invriezen. Zo hoef je op de feestdag zelf alleen nog de saus af te maken. Ook voor andere feestdagen is dit een handige voorbereiding.
Laat de fond na het zeven snel afkoelen. Verdeel grote hoeveelheden over kleinere bakjes en plaats deze eventueel in een koudwaterbad. Bewaar de fond maximaal twee dagen in de koelkast bij 4 °C of vries hem in. Kleine porties zijn bijzonder praktisch wanneer je slechts een beetje nodig hebt om een saus op smaak te brengen.
Wil je een nog krachtigere wildfond, laat de gezeefde vloeistof dan langzaam inkoken. Hoe verder je inkookt, hoe geconcentreerder de smaak wordt. Voeg daarom tijdens de basisbereiding liever geen zout toe. Met een goed voorbereide wildfond heb je altijd een stevig fundament voor een bijzonder gerecht. En dat is precies waarom professionele koks er graag wat extra tijd voor uittrekken.
